tijdreiziger

De kunstenaar, die Miletic heette.

2011-08-29T15:07:00.000-07:00

Modern sprookje

Iedereen kent wel de geschiedenis van het beeld * de Houtwerker *. Of niet ?
Het lijkt ook welhaast een sprookje. Zo lang is het geleden.
Maar het berust op een ware geschiedenis.
Er leefde, voor velen van ons, toch wel lang geleden, in een Zaans dorp, een kunstenaar. Hij woonde daar. Hij werkte daar. Hij zag hoe ijverig de mensen er waren. Toen hem op een dag gevraagd werd, een beeld te maken, om op de nieuwe brug, die de beide helften van het dorp met elkaar verbond, te plaatsen, bedacht hij zich niet lang. Hij ontwierp een beeld dat zulk een gigantische kracht in zich borg, dat de vroede vaderen, toen zij het zagen, begonnen te roepen:
" Maar dat kan helemaal niet " ! " Kijk die voeten eens " !
" Kijk die armen eens " !" Kijk dat hele lijf eens " !
" Dat is helemaal verkeerd " !" Dat is wanstaltig " !
" Weg er mee " !

Wisten zij veel. Wisten zij hoe die werkers zich uit de naad moesten werken. Dat ze eigenlijk wel zulke voeten hadden moeten hebben. Zulke armen. Zo`n lijf.

Maar ze bleven roepen : " Weg er mee " !!!!

De kunstenaar, die Miletic heette, werd eerst heel woedend.
Daarna heel droevig. Gelukkig kwamen er, voor hij weer woedend werd,
een aantal kooplieden, uit een naburige stad,
die zeiden tegen de kunstenaar :" Kop op. Maak je beeld van beton.
Wij betalen het en zetten het bij ons op de markt ".
Daar stond het beeld. In weer en wind. Jaren lang.

Het beeld heeft 40 jaar gezworven. Nu is het in brons gegoten.
Het heeft dicht bij de haven een plaats .

De houtwerker van Slavomir Miletic

Geurend hout - vermengd met stoom - Bundels hangend in de boom
Buitenboord gedraaid met lieren - Werkers - bezig met gestaalde spieren -lossende - nog met de hand - schepen haast uit ieder land

Noren -Finnen -Denen -Russen - iedere natie is er tussen - Zweden-
Ieren -- enzovoort - De tand des tijds heeft het verstoord

Verloren stond in Amsterdam- Een beeld van Zaanse eer
De werker - wiens gespierde kracht = Zorgde voor brood en meer
De handel en de industrie - Die groeiden door zijn glorie
Bedienen zich van vorkheftrucks - Al het andere is historie

Dat beeld van kracht - geput uit velen - Wier werkersvrucht - wij allen delen
In weer en wind - Brengt in herinnering - iets van het zwoegen en slaven

Het is een eerbetoon aan de Zaanse havenarbeiders
die eens de houtschepen met de hand losten.

In de nacht -na 12 uren- zijn de straten- van Zaandam
Schijnbaar leeg - de mensen slapen –Maar weet je wie -ik tegen kwam Napoleon- hij liep te flirten- met de burgemeester -langs de Zaan
Csaar Peter liet zijn boot te water- wilde niet - op- zijn voetstuk staan
Tussen bier - en sigaretten- tussen jazz en popfestijn
Had hij trek in een verzetje- `t viel niet mee- om dood te zijn
Ook kwam ik in die nachten tegen- kruideniers als Albert Heyn
Koekebakkers- als Verkade- William Pont- ook nog Daam Schijf
`k zou nog uren kunnen praten- van koene daden groot en klein
als je mij -de tijd zou laten- zou ik hier morgen vroeg -nog zijn

het meeste spreekt- tot mijn verbeelding- in `t strijdbaar volk- hier aan de Zaan
dat het -na- zo- vele jaren-………Miletic…..- niet in- zijn hemd liet staan

`t is een wonder -haast een wonder- het beeld dat aan -zijn brein ontsproot
is na jaren- zwerven –dwalen- van Waterlooplein tot in de goot
hier aan de haven- aan het water –tot herinnering opgesteld
aan die mannen – zwoegers---- zweters- plankensjouwers -voor wat geld

Zo werd ik dan getroffen- door dit beeld van pure kracht
dat uit het… nabij verleden – deze houtwerker mij bracht
----------------------------------------------------------------------------------- 20 Juni 2004 is eindelijk de Houtwerker
aan de haven tot zijn recht gekomen
D.Versteeg sr.

gloeikopmotor

2011-04-26T18:27:00.000-07:00

Partizane

2011-03-14T19:32:00.000-07:00

Maria een pools meisje x.wmv

2011-03-07T14:04:00.000-08:00

index

2011-01-07T19:04:00.000-08:00

index

Your Slideshow Title Slideshow

2010-12-12T05:23:00.000-08:00

Your Slideshow Title Slideshow: "TripAdvisor™ TripWow ★ Your Slideshow Title Slideshow ★ to Zaandam. Stunning free travel slideshows on TripAdvisor"

De winter van 2010

2010-01-10T07:38:00.000-08:00

Sneeuw zondag 10 januari
Opgejaagd door de voorspellers, waag ik mij op glad ijs.
Bij wijze van spreken dan.
Strenge vorst , sneeuwstormen, elfstedentocht.
Eerst zien,zei de blinde.
Natuurlijk geeft de winter veel hinder en ellende.
Dat is practisch ieder jaar het geval
Nog even volhouden. De Lente komt er aan. Slechts 70 dagen.
Dan koesteren wij ons in het Lentezonnetje.
Vandaag zon op : 8.45 uur - onder : 16.49 uur –
Morgen zon op : 8.44 uur - onder : 16.51 uur
Dat zijn toch mooi 3 minuten winst.

Midwinterzonnewende

2010-01-09T08:55:00.000-08:00

Het is alweer een poosje terug. Het vroor dat het kraakte
Het was echt weer om achter de kachel te gaan zitten,
toen ik een telefoontje kreeg van een vriend. Roel Kroesse.
Als je hem niet thuis kunt brengen, hij is beter bekend als Roel Antiek.
Hij woonde in Westzaan. Achter zijn huis had hij een
voor speciale gelegenheden omgebouwde hooiberg.
Hij nodigde mij uit voor een midwinter zonnewende feest.
Ik denk dat hij het feest evengoed had gegeven.
Zonnewende of niet. Hoe dan ook.

Hij vindt dat mensen elkaar een beetje warmte moeten geven.
Een feest is daar heel geschikt voor.
Je gaat niet met lege handen naar een feest.
Dus kocht ik een fles jenever om warm te worden.
Verpakte het in een gedicht.
Trok derwaarts..

Zonnewende nachtfeest
Recept: Wat warmte uit het menselijk hart
wat hoop - wat deemoed
Vermalen met de geest van bessen
Voorzichtig daar de dorst mee lessen

De winter daagt de zonnestralen uit
bij dag en in het nachtelijk uur
Roel dacht : “Laat haar de duivel halen
Verdrijf die geesten met het vuur

die kwalijken
die smalijken
die dwaallichten

de kou die aan mijn botten knaagt -heeft mij tot hier genoeg geplaagd
O – zon kom nader – dichterbij - Verwarm mijn hart - wil mij bekoren
Klim hoger in uw zonnestand - Verlos mijn ijzig waterland

zomer- herfst- winter- Lente !

2010-01-09T08:11:00.000-08:00

De zomer is weer voorbij.
Nu rest de herfst,toch ook niet mal.
`k verwacht nog steeds een nieuwe lente
Dat blij gevoel - Voor dat ik val
En `t aanraakbare niet meer zal raken
Wil ik orde stellen op mijn zaken
`k zet zwart op wit
Al mijn falen heb ik zelf moeten betalen
En het geluk ?
Hoe moet ik dat omschrijven.
`t ontstond alleen maar omdat zij bij mij wilde blijven

2009-12-30T07:40:00.000-08:00

Het komt - het gaat - zo is het leven --
de “ Black Smith “ en Wiebe - * `t leek historie *
Aan de Zaan was hij niet gebleven

Jammer voor ons - leefde hij - in Cuba en Alkmaar
In verre streken - zo was`t - hij had het - goed bekeken

Met spijt in `t hart - het onze - hopelijk ook het jouwe
gingen wij - bij jouw weggaan - toch maar een feestje bouwen

wij wensten je geluk - Hoe `t ook ging - hoe `t ook stond
namens iedereen - die hier ooit verkeerden

het proeven van het goudgele nat goed leerden
Ketel 1 - die ik bijna nog vergat - leerden drinken

kreeg je de groeten

Na 2 jaren was het leed gedaan.
zien we jou weer achter de tapkast staan

Dokter aan boord

2009-12-30T07:21:00.000-08:00

Als je vaart heb je ook wel eens wat.
Echter weinig gelegenheid om naar een dokter te gaan.
In een winkel op de Brouwersvliet Antwerpen ) lag een boek,
met de titel hierboven. Dus. Afin, dezelfde middag voer ik over de vloed
de Kattendijksluis uit. Richting Gentbrugge en dacht :
“mij kan niets meer gebeuren”. Ik had toen een schip van 250 ton.
Er stond een 60 pk, 2 cylinder, gloeikopmotor in.
En dat waren echt geen ezels, maar ossen.. Beresterk dus.
Over de vloed met gewassen water, kon je naar Dendermonde varen.
Daar moest je tij stoppen. Vastmaken aan de palen.
Gemiddeld verschil tussen hoog en laagwater is er ongeveer 5 meter.
Het volgende tij kon je dan naar Gentbrugge .
In èèn keer van Antwerpen naar Gentbrugge. Dat was onmogelijk.
Tegen dat je daar zou zijn, had je te weinig water in de Schelde.
Vertrok je eerder dan kwam je niet over de droogtes van de Schelde.
Het was in de 50er jaren. Nu is dat allemaal veranderd.
Terwijl we de stad Gent doorvaren, las ik af en toe,
in, *dokter aan boord*. Het was versierd met mooie plaatjes over
het menselijk lichaam. Daar niet van. Maar als je dit voelde. Of dat.
Dan kon je, dat enzo, hebben. Alle mogelijke enge ziektes kwamen
op die manier in beeld. Eenmaal door de stad,
varend op het kanaal Gent-Terneuzen
(Ik moest vaten met spijsolie laden in Doornzele),kreeg ik er genoeg van.
Voor de ogen van mijn verbaasde vrouw, smeet ik het boek overboord.
“Wat doe je nu”: vroeg ze.
“Ik heb alles wat er in dat boek staat. Weg ermee” .
Inmiddels ben ik over de 85.
Zonder dat boek, nog ver gekomen.

Antwerpen- aan boord * Jean Louis *

2009-12-28T15:45:00.000-08:00

Vandaag wil ik dromen - van het spiegelend water
verwaaid door de wind - dat mijn schip liet zeilen -
naar het land in de verte - als ik stond aan het roer

vervlogen verdwenen `t is alles voorbij

Vandaag wil ik dromen van jouw mijn liefste -
Ons schip dat wij voeren door weer en door wind -
van ergens naar nergens - in het tijdloze land

geef mij - mijn liefste
als toen - je hand

M`n vriend

2009-12-28T14:37:00.000-08:00

De stromen van ons land - die heb ik wel bevaren
het is water klei en zand - een helling naar benee
het komt allemaal terecht -
in de lagelandse zee en in de zoute baren

nu lig ik aan de wal- zeg maar het vaste land
en loop onwennig rond - op waterklei-ig zand
geen lading in het ruim - naar havens ver van hier

het is een tijd van praten - van liters koffie - bier
een tijd om te vertellen - uit herinnering
hoe al wat was vervloog - het avontuur verging

Indien je terug wilt schrijven
`k zal voorlopig hier wel blijven

ontsnapping

2009-12-28T14:16:00.000-08:00

Ik kocht 2 zogenaamde windschermen. Beschilderde ze.
Op èèn daarvan ontstond de bovenstaande.
ik had alleen nog maar het woord - ontsnapping-.
Niet wetend wat het worden zou,
bepaalde ik waar de horizon zou komen.
Lekker hoog.Dan krijg je veel opvlak om een willekeurig landschap
te laten ontstaan. Het woord had ik al.
Overwoog nog of "escape ", breder zou omschrijven.
Datgene, wat ergens sluimerde, waar nog geen vorm aan was.
Herinneringen !
Ombeelden in het voelbare, visueel zichtbare.
Spiegelend reflekties, van de wirwar in het menselijk brein.

Wat het werd...........
Een horizon . Een zee. Een stukje duin. Noodgedwongen een polder.
De zee werd te hoog.
Een diep geladen tjalk, die van zee komend,
scherp bij de wind zeilend, nog net uit lager wal weet te blijven.
Een zeilende klipper
{ of is het een patrouilleschip dat de scheepvaart controleert }.
Een gebouw.
Is het een havenkantoor of een gevangenenkamp met bewakingstoren ?
Een vuurtoren uit onheugelijke tijden ?
Is de stralenbundel wit licht of is het een radarsysteem
{ Grote broer let op je }.
Op de 4 hoeken iets dergelijks.
Belichtend datgene wat veilig zou moeten zijn. { een haven }
Verschillende, elkaar overlapende segmenten.
Onder observatie van wie of wat dan ook.

Èèn segment ontsnapt aan de totale controle.
Daar is de mogelijkheid, misschien nauwelijks aanwezig,
maar toch, om te ontsnappen.
Een klein schip sluipt weg in de nacht.
Het schip heeft een naam. * Fenix * .
Ooit door mijn broer Janus, tijdens de bezetting,
bewust op zijn schip geschilderd.
In een poging om te ontsnappen.
Om het met het lot op een accoordje te gooien.
* Fenix * is immers de naam, van de vogel, die uit zijn as herrees.
* Fenix * .Ook wel omschreven als
* De overwinning van het licht op de duisternis *.

De vluchtpoging van Janus, op zoek naar een schuilplaats,
eindigde in een drama.
Mijn eerste poging om te ontsnappen,
eindigde na 3 dagen op vrije voeten. In Jena.
Daar werd ik gevangen door 2 gestapagenten in burger.
Mijn tweede poging bracht mij in een niemandsland
bij de rivier de Oder.
Mijn bevrijders waren Russen.

Ik gaf het schilderij de tekst mee :
Ontsnapping - om te leven -
"doen "staan "beslissen- waar je wilt staan.

Ik was blij toen het af was.
Deze poging om iets zichtbaar. tastbaar te maken.

Jesaja 16 vers 3

2009-12-27T07:22:00.000-08:00

Het leven is een roman.
Een verhaal waar je middenin zit.
Jij bent de hoofdpersoon.
Soms is het opwindend,
soms saai, soms afschuwelijk.

Soms ben je gelukkig.
Altijd weer ben je hopelijk verbaasd.

Maar het verhaal gaat door tot het einde.
Of er dan nog een vervolg is?
Als je al wat langer bestaat heb je de neiging om te kijken.
Maar je wilt ook verder. Dus je bedenkt er maar weer eens een.
Opgroeien in een buurtje heeft iets beschermends.
Vijf dubbele houten huisjes, ooit neergezet
door iemand die Kruimel heette,hetgeen de naam
*Het Kruimelpark*opleverde, was het mijne.

Net voor het rijtje het huis van groenteboer Kees Tanis.
Net na het rijtje het huis van de Paus.
Ze stonden op de dijk die de Haarlemmermeerpolder omringt.
Als in een kommune leefden er 10 families.
Zoals Jongkind, Kesting, Kok, van der Meer,
Nijkamp,de Paus, Visser, Versteeg, Verbeek.
Namen die je overal in Holland tegen komt.
Op de voorgevel van het huis uit mijn kinderjaren
(het staat al jaren te verkommeren)
prijkt de weidse naam * t Woelige Nest *.
Wat ik schrijven wil is het destillaat,
de droesem van wat tot ver buiten dat woelige reikte.
Wat overbleef.
Sommige herinneringen zijn het herhalen waard.
Anderen absoluut niet.
Ze kunnen je een loer draaien.
Dan komen er beelden die je belasten.-

Gejaagd
-ik ken geen rust - nog tijd - nog keer-
ik voel de dreiging - telkens weer-
ik ken geen plaats - nog huis - nog halt-
waar de onrust - mij niet overvalt-
is het de aard - of het - mijzelf-
waar ik ook zoek - of in mij delf-
vind ik de sporen - van de strijd
*gejaagd * te zijn - raak ik nooit kwijt

Het ontstaan van dit gedicht zou ik willen verklaren aan de hand
van een tekst die met een gloeiend ijzer
in een stukje triplex was gebrand.
Ik kocht het, voor een kwartje, lang geleden op het Waterlooplein.
* Verbergt den verdrevenen en meldt de omzwervende niet
Er onder stond met kleine letters en cijfers, Jesaja 16:3.
Wat ik aan wil kaarten lijkt voltooid verleden tijd.

De wereldbrand die ons overspoelde,
zorgde - naast dood, pijn en verdriet -
voor een enorme chaos in menselijke relaties.
De een hield het op de vijandelijke bezetter
die ons land in 1940 overwon,
de ander verzette zich,
de meeste waren bevreesd voor hun veiligheid.

Hele families, groepen, raakten gescheiden in voor-tegen en
kat uit de boom kijkers. De bezetter kondigde een *Nieuwe Orde* aan
en trachtte de macht totaal te maken.Uiteen gestoven,
door het dreigende gevaar huis en haard te moeten verlaten,
zonder daar in vrijheid zelf over te kunnen beslissen,
trachtte menigeen zich te verbergen.
Onderduiken was een gezegde dat een nieuw begrip,
een nieuw woord opleverde. Onderduiker.
Het leek welhaast een beroep.

Zoveel mannen, jongens,die zich moesten verbergen voor de vijand
die heer en meester leek te zijn.
Immers, weigeren te buigen voor die macht
betekende gevangenneming en daar tewerk gesteld te worden
waar het die vijand geviel.
Dat was inmiddels bijna geheel Europa.

Er ontstonden tegen de bezetter gerichte ondergrondse organisaties,
netwerken van verzet.Zij schuwden geen middel om aan de benodigde gelden,persoonsbewijzen, ausweisen
en levensmiddelenbonnen voor de onderduikers te komen.
Daarnaast was de bereidheid om te verbergen,
met alle gevaren van dien, groot.De bezetter en zijn handlangers,
die ondermeer door grootscheepse razzia`s op mensen jaagde,
waarbij hele dorpen, wijken, werden afgegrendeld en uitgekamd,
deed dit met wisselend succes.

Dit brengt mij op het tweede gedeelte van de tekst,
* en meldt de omzwervende niet *
Diegenen, die bijvoorbeeld aan een razzia wisten te ontsnappen
en naar een adres op zoek waren om onder te duiken,
liepen groot gevaar verraden te worden.
Aangebracht bij de bezetter.

Een gevangene te worden in het concentratiekamp Amersfoort.
Door de nazi`s Polizeiliches Durchganglager Amersfoort genoemd.
Nu, het was natuurlijk gewoon een concentratiekamp .
Om van daaruit als gevangene getransporteerd te worden naar een
van de vele kampen in Duitsland of door hen bezette gebieden.
Om daar onder bewaking van de Gestapo of SS onder de slechtst denkbare omstandigheden zware arbeid te verrichten.
Slecht gevoed, slecht gekleed, werden ruwe en verfijnde martelingen,
die door de misdadige leiding
met genoegen werd toegepast, hun deel.

En nu is het dan bijna 2010. Ruim 60 jaar later. We hebben
wat verder van huis een afschuwelijke oorlog kunnen volgen.
Vertoond op de TV als een superstrip.
Als je zit te kijken vermengt de adrenaline zich nutteloos met je bloed.
Gespannen tot iedere vezel, maar aan de oppervlakte je gedragend
als of er in je kamertje niets aan de hand is.
Verbaast het je,dat op duizenden
of misschien slechts honderden kilometers afstand
van het helse lijden en sterven,
mensen in de war en uit hun evenwicht raken.

Wat is taal ?Een middel om je gevoelens,
je denken,je mening te vertalen.
Bijvoorbeeld : "Er is niets nieuws onder de zon " ,
een vijandelijk leger overvalt ons land.
Overwint en neemt de macht over.
Je enige bezit is je naakte bestaan.
Het lukt je om te vluchten. Weg te komen.
Je komt in een streek waar je nog nooit geweest bent.
Je kunt niemand om hulp vragen
vanwege het gevaar er bijgelapt te worden.
Waardoor je alsnog ten gronde dreigt te gaan.

De in het stukje triplex gebrande tekst is meer dan 3000 jaar oud.
*Verbergt den verdrevenen - meld de omzwervende niet * .
Ook vandaag nog, misschien in een ander verband, van toepassing.
Wie is er nooit geschrokken. Er gebeurt iets wat je overweldigt.
De adrenaline stroomt in je bloed. Hot shot !
De spanning van het moment verstijft je spieren met zo`n geweld
dat geen handeling mogelijk is.Of juist het tegenover gestelde.
Ze maakt dat je aanvalt.

Schrikken is een fenomeen dat in je onderbewustzijn schuilt.
Generatie op generatie overgeleverd uit de oertijd.
Vluchten, aanvallen, of juist doodstil zijn behoorden
tot de belangrijkste functies om te overleven.
Ook vandaag,`t is raar maar waar is deze uit de oertijd
overgeleverde reactie nog hoogst noodzakelijk.

Eeuwigheden vanuit het water-vanonder een steen-
vanachter een blad-
naar het leven- vol van emotie gekeken-
om te overleven-
expressies ge-etst tot in het-nu
vormen een lint door de tijd.

Ik geloof niet dat ze allemaal op de pappot afkomen.
Surinamers, Ethiopiërs, Tamils, Marokkanen enzovoort.
Er is een tijd geweest dat je met evenveel
gemak het rijtje aan kon vullen met . Hollanders . weg er mee !!

Als dat was doorgegaan waren wij mogelijk nu slaven in Europa,
waarschijnlijk in Polen.

Als het tijdswiel verdraait,
vermorzelt het met evenveel gemak onze zekerheden.
Vluchtelingen zijn mensen die in de vreemde,
hier dus, veiligheid zoeken.